Progwereld review

LOW BUDGET ORCHESTRA – THE SECOND BEST

Niks dure opnamekosten, studio's of andere opsmuk. De Fin Mikko Muranen doet het zoals zoveel muzikanten die tegenwoordig trachten een cd'tje te maken. Lekker alles zelf doen op je eigen computer in je eigen huisstudio. Dat vormt het uitgangspunt van zijn Low Budget Orchestra, de naam waaronder Muranen in de afgelopen twee jaar zijn tweede album maakte, toepasselijk getiteld "The second Best". De naam van het project heeft overigens niets te maken met de bijna gelijknamige Frank Zappa-compositie, maar dat mag de nieuwsgierigheid van de kunsten van deze Fin natuurlijk niet temperen.

Want wat Mikko laat horen, is zeker prog van de categorie 'leuk' en 'lekker wegluisterend'. Instrumentale stevige, door drumcomputers gedomineerde tracks, fraai ingevuld met diverse gitaarpartijen (zware ritmische riffs, maar ook mooi uitgebalanceerde solo's). En over dominantie gesproken, het aantal synthesizers is zeker niet op één hand te tellen. Elk stuk zit vol met laag over laag elektronische klanken, die toch wat gaan vervelen na een nummertje of vijf. Weer hetzelfde geluidje, speeltje en muzikale knipoogje. Daarbij komt dat het album als geheel een veel te beperkte afwisseling in zich heeft. De acht tracks volgen elkaar te snel op, hebben geen duidelijk rustpunt of sfeeromslag en - minstens zo belangrijk - pakken niet op dusdanige wijze dat je na een uur kan opmerken dat iets is blijven hangen. Wat mij betreft had Muranen compositorisch gezien wel iets creatiever mogen zijn. Of moet hij op dat punt niet worden overschat? Eerlijk gezegd zijn de eerste twee tracks Take On The World en Settle For The Second de beste van de plaat; in die tien minuten hoor je misschien wel meer dan dat je in het volgende half uur daar aan toe kunt voegen. Jammer, want er worden tegenwoordig genoeg eigen beheer en low budget producten gemaakt die wel langer beklijven, omdat het songmateriaal een stuk sterker is.

Laat Mikko de volgende keer wat kritischer naar zijn muziek kijken en wellicht kan het derde album dan "The Third Best" worden genoemd.

Wouter Bessels

Alta Vista's Babelfish translation for non-Dutch:

LOW BUDGET ORCHESTRA – THE SECOND BEST


Nothing expensive prerecording costs, studio' s or decorate other. The Finn Mikko Muranen does it such as so many bandsmen which try nowadays cd' tje to make. Nicely do everything itself on your own computer in your own house studio. That forms the main point of its Low budget Orchestra, the name among which Muranen in the past two years are second album made, appropriately entitled " The second Best". The name of the project has moreover do nothing with almost gelijknamige Frank Zappa-compositie, but that cannot temper the curiosity of the arts of this Finn of course.

Because what hears Mikko late, certain prog of the category ' are; leuk' and ' nice wegluisterend'. Instrumental firm, playing the drums computer dominated tracks, fancy filled in with several jet ear parties (heavy rythmic riffs, but also nicely balanced solo' s). And, the number of synthesizers is not spoken concerning ascendancy count certainly on one hand. Each piece sits full with low concerning low electronic consonances, which nevertheless what will annoy after a number or five. The same geluidje, speeltje and musical wink. Thereby comes that the album as a whole a much have too restricted alternation in itself. The eight tracks succeed each other too fast, have no clear rest point or environment envelope and - at least this way important - does not catch in such a manner that you after an hour can notice that something is continue hang. What concerns me Muranen compositorisch, however, something had seen being possible be more creative. Or doesn't he have be over-estimated on that point? Honestly the first two tracks is said Take On The World and Settle For The Second the bests of the plate; in those ten minutes hear you perhaps more than that you can join in the next half hour to this end to. Moan, because nowadays own enough management and low budget products which last, however, longer, are made, because the songmateriaal a piece is stronger.

Late Mikko the next time what more critically to its music looks at and possibly is possible the third album then " The Third Best" are called.

Wouter Bessels

You can check out the review in it's original Progwereld-site here.

Back to text.